Reactie van mij in discussie over “Vliegtuigkinderen” (Mauro, Jossef,..)
27 november 2011 Een reactie plaatsen
Onderstaande is een reactie die ik plaatste in een discussie op Google+ naar aanleiding van de column van Joep van t Hek in de NRC. (http://www.nrc.nl/youp/2011/11/26/kerstbomen/)
Omdat deze discussie niet te delen is met anderen plaats ik hier een kopie van de tekst.
Even een vraagje… Gaan we voor de boodschapper, of voor de boodschap?
Volgens mij is de boodschapper eigenlijk van geen enkele waarde en gaat het om de punten die genoemd worden.
Dan blijven er 2 punten over de “kerstbomen” en de “politieke koehandel” over kinderen.
Over die kerstbomen kunnen we kort zijn volgens mij. Wat mij betreft is dat een non-onderwerp en leuk voer voor politiek bashen aan alle kanten. Veel plezier ermee, maar er zijn belangrijker zaken!
De reden dat ik het stuk van belang vind, is de politieke koehandel die met die 75 #mauro‘s bedreven wordt. Het is gewoon te zot voor woorden dat die kinderen het slachtoffer worden voor een lastig politiek beleid.
Nee, het zijn geen vluchtelingen. Ze zijn uitgeprocedeerd. Daarom moeten ze van dit kabinet (en vorige kabinetten het land uit),MAAR:
We hebben ook het kinderrechtenverdrag wat door NL ondertekent is en waar duidelijk aangegeven staat dat een kind dat opgroeit in een EU-land daar mag blijven. Dat de politiek nooit zin heeft gehad om met deze regels rekening te houden, wil niet zeggen dat die kinderen dat recht NIET hebben.
Als de minister dan vervolgens met droge ogen durft te beweren dat het geen probleem is, omdat:1 – het de verzorgers vrij staat om met dat kind mee te verhuizen naar zijn thuisland en
2 – het kind in dat thuisland altijd een procedure kan starten om alsnog dat recht te claimen,dan heeft hij juridisch helemaal gelijk, maar voor mij staat het gelijk aan politieke koehandel. Soms ben ik het geneigd om het kinderhandel te noemen. Zo ga je gewoon niet met kinderen om. Punt uit. Dat verdrag is er juist gekomen om dit soort zaken te vermijden.
Dat de minister het niet leuk vind dat het over individuele gevallen gaat is jammer voor hem. Hij heeft de mogelijkheid om rekening te houden met dat verdrag. De opmerkingen dat hij geen andere keus heeft, is onzinnig.
In het verdrag worden duidelijke termijnen genoemd waardoor een kind recht op verblijf krijgt. Die termijnen zijn in alle tot nu toe genoemde gevallen ruim overschreden. De minister kan dus eenvoudig beslissen dat daar aan voldaan is.
Een rechtszaak die de minister het recht gaf om #mauro het land uit te zetten en in zijn thuisland een uitspraak af te wachten, is op zich een logische. Juridisch klopt dat helemaal. Maar als je op je vingers na kunt tellen dat je over een aantal jaren die zaak zult verliezen, als die ingediend wordt, moet je die weg niet eens willen bewandelen.
In menselijke termen heb je het dan niet meer over RECHT, maar ONRECHT.(edit: links toegevoegd)
http://vosje62.wordpress.com/2011/11/26/stop-de-politieke-kinderhandel-van-leers/
http://vosje62.wordpress.com/2011/11/21/leers-mauro-studeren/
Als Nederlanders zijn we nooit te beroerd om gebruik te maken van aanbiedingen. Logisch, want je moet nu eenmaal op je portemonnee letten. Bedrijven doen natuurlijk hetzelfde, ‘om de prijs van de consument zo laag mogelijk te houden’. (Of zoveel mogelijk aan de aandeelhouders te kunnen uitkeren.)
Our enormously productive economy demands that we make consumption our way of life, that we convert the buying and use of goods into rituals, that we seek our spiritual satisfactions, our ego satisfactions, in consumption. The measure of social status, of social acceptance, of prestige, is now to be found in our consumptive patterns. The very meaning and significance of our lives today expressed in consumptive terms. The greater the pressures upon the individual to conform to safe and accepted social standards, the more does he tend to express his aspirations and his individuality in terms of what he wears, drives, eats- his home, his car, his pattern of food serving, his hobbies. 
