Wat ‘kost’ een radio van een paar euro?

Story of Stuff with Annie LeonardAls Nederlanders zijn we nooit te beroerd om gebruik te maken van aanbiedingen. Logisch, want je moet nu eenmaal op je portemonnee letten. Bedrijven doen natuurlijk hetzelfde, ‘om de prijs van de consument zo laag mogelijk te houden’. (Of zoveel mogelijk aan de aandeelhouders te kunnen uitkeren.)

Ooit je afgevraagd hoe het kan dat een radiootje voor een paar euro in de winkel kan komen te liggen? Anders gezegd… wie betaald de rekening van een (te) lage prijs.

De video beschrijft de weg die producten afleggen van grondstof tot vuilnisbelt. Zeer inzichtelijk laat Annie Leonard met leuke animaties het verschil zien tussen de ‘het algemene plaatje’ en het plaatje met onderliggende kosten.
Naast de zeer aansprekende animaties geeft ze ook inzicht in het ontstaan van de huidige ‘consumenten-maatschappij’.

Uiteraard is er kritiek gekomen op deze video. Dat kan ook niet anders. Sommige critici nemen zelfs de moeite om al hun commentaar te verwerken in de video. Opmerkelijk vond ik dat deze criticus vooral over details valt. Hier kun je een versie vinden met ingemonteerde kritiek door HowTheWorldWorks.

Deze video is voor mij een mooie aanvulling op het boek van Geert Mak: Hoe God Verdween uit Jorwerd.
Ook Geert Mak laat zien hoe wij in de afgelopen jaren verandert zijn in consumenten. Het begin van het boek ligt veel eerder dan de video. Het begin van het boek ligt in de periode dat (vooral op het platteland) alle goederen aan huis werden geleverd en er nog geen etalages en supermarkten waren.
Aan de hand van de bewoners van Jorwerd glijdt de tijd langzaam vooruit. De vooruitgang gaat heel geleidelijk. Langzaam maar zeker zie je het moderne Jorwerd ontstaan tot het moment dat de schrijver het boek schreef.

Een kernpunt van de video is een beroemde uitspraak van Victor Lebow:

Screenshot "The Story Of Stuff"Our enormously productive economy demands that we make consumption our way of life, that we convert the buying and use of goods into rituals, that we seek our spiritual satisfactions, our ego satisfactions, in consumption. The measure of social status, of social acceptance, of prestige, is now to be found in our consumptive patterns. The very meaning and significance of our lives today expressed in consumptive terms. The greater the pressures upon the individual to conform to safe and accepted social standards, the more does he tend to express his aspirations and his individuality in terms of what he wears, drives, eats- his home, his car, his pattern of food serving, his hobbies.

These commodities and services must be offered to the consumer with a special urgency. We require not only “forced draft” consumption, but “expensive” consumption as well. We need things consumed, burned up, worn out, replaced, and discarded at an ever increasing pace. We need to have people eat, drink, dress, ride, live, with ever more complicated and, therefore, constantly more expensive consumption. The home power tools and the whole “do-it-yourself” movement are excellent examples of “expensive” consumption.  (Bron: Journal of Retailing, voorjaar 1955) -google vertaling-
(Om kort te gaan: De economie eist van ons dat we uiteindelijk onze bevrediging vinden in ‘consumeren’. Daarnaast moeten we steeds meer ‘kant-en-klaar’ te kopen. (complicated/more expensive))

Waar Geert Mak de ontwikkeling van een dorp laat zien, neemt Annie Leonard ons bij de hand om te laten zien hoeveel afval we eigenlijk direct (maar vooral indirect)  maken en hoe het komt dat we voor 5 dollar een radio kunnen kopen. Het is niet alleen een verfrissende oproep om meer aan recycling te doen, maar vooral ook een oproep om na te denken over de ander kant van onze consumptiemaatschappij.

Voor meer informatie:

Google wil nog meer van je weten.

Google vindt concept voor aanval op Facebook kopt Emerce.

In het artikel beschrijft Paul Adams van Google hoe Google Facebook wil verslaan.
Op zich heeft hij wel gelijk. Honderden vrienden op een netwerk hebben is onzinnig. Dat Google daar een onderverdeling in wil maken is logisch. Tenminste… Voor mij is dat niet nodig. Ik weet wel welke ‘vrienden’ dichtbij staan en welke eigenlijk op heel grote afstand staan en alleen ‘vriend’ zijn omdat “het misschien ooit wel handig kan zijn dat ze op mijn lijst staan“.
Wil ik een groep mensen helemaal los van mijn normale groep benaderen, maak ik wel een apart account aan. Door ‘automatisch publiceren op ander netwerk’ gaat het wel eens mis, maar een apart account aanmaken kan altijd.

Waarom is dit zo belangrijk voor Google?
Heel eenvoudig… Google wil ook weten wat ik allang weet.
Als Google in een keer kan zien hoe ik mijn vrienden indeel, kan mij beter bedienen van relevante advertenties. De voorkeuren van ‘kern’-vrienden zijn veel belangrijker dan die van Obama, die misschien ook op je lijst staat.

Maar helaas voor Google… vosje62, v62 is maar een deel van mij.
Jaren terug heb ik geleerd dat alles wat je prijsgeeft aan een computer die verbonden is met internet, in principe openbaar kan worden.
Ik zie vosje62 en v62 als een merk. Ik zie dat het werkt. Als ik vosje62 google, zie ik netjes de resultaten terug van zaken die ik belangrijk vind dat anderen dat weten van mij.

Ik zie dat ik mijn eigen mening beter via http://v62.nl of http://vosje62.wordpress.com kan geven. Voor branding is http://vosje62.blogger.com heel geschikt, want die komen bovenaan in de zoekresultaten.

Scilogs: Leuke verzameling blogberichten

Scilogs is een leuke site met berichten over en voor de wetenschap.

Zie:
Net binnen op Scilogs
.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.