De weigerambtenaar is geen probleem meer! (Update)
25 oktober 2011 Een reactie plaatsen
Hoe kun je van een niet-meer-bestaand probleem, dat in de praktijk nooit een probleem geweest is, toch nog een probleem maken?
Dat is mijn idee met de in te dienen moties over weigerambtenaren.
Volgens mij heeftt nog nooit een trouwambtenaar geweigerd om iemand te trouwen. Was dat wel zo, dan hadden we dat zeker in de krant vernomen. Sterker nog: wie wil getrouwd worden door iemand die je niet wil trouwen?
De oplossing van het kabinet is zo eenvoudig en praktisch als het maar zijn kan: een ambtenaar kan weigeren als er een alternatief (collega) is.
Om dan alsnog een motie in te dienen die elke ambtenaar verplicht, schiet je alle doelen voorbij. Er is dan geen ruimte meer voor een ambtenaar die liever homo’s, moslims, gereformeerden, of wat voor minderheid wil trouwen en een of andere minderheid niet wil trouwen.
Zijn PVV en Groen Links zo dogmatisch dat die ruimte er niet meer is?
update:
Naar aanleiding van reacties op twitter even het volgende:
De focus ligt nu heel erg op homo-weigeraars. Maar ik ken uit mijn verleden voorbeelden, waarbij een ambtenaar om zeer persoonlijke reden een nichtje van mij niet kon helpen. Zij kon prima door een ander geholpen worden en alsdus geschiede.
Naast de ‘grote-weigerredenen’ kunnen er zeer persoonlijke redenen zijn. Waarom zou je dit soort zaken onnodig ingewikkeld maken?
Om het met een buurtsuper te vergelijken: als ik met een cassiere niet door een deur kan, is het toch geen probleem om door een ander geholpen te worden?
Die cassiere hoeft mij ook niet te willen helpen, tenzij zij de enige in de winkel is. Ik zou het niet anders willen.