Reactie van mij in discussie over “Vliegtuigkinderen” (Mauro, Jossef,..)

Onderstaande is een reactie die ik plaatste in een discussie op Google+ naar aanleiding van de column van Joep van t Hek in de NRC. (http://www.nrc.nl/youp/2011/11/26/kerstbomen/)
Omdat deze discussie niet te delen is met anderen plaats ik hier een kopie van de tekst.

Even een vraagje… Gaan we voor de boodschapper, of voor de boodschap?

Volgens mij is de boodschapper eigenlijk van geen enkele waarde en gaat het om de punten die genoemd worden.

Dan blijven er 2 punten over de “kerstbomen” en de “politieke koehandel” over kinderen.

Over die kerstbomen kunnen we kort zijn volgens mij. Wat mij betreft is dat een non-onderwerp en leuk voer voor politiek bashen aan alle kanten. Veel plezier ermee, maar er zijn belangrijker zaken!

De reden dat ik het stuk van belang vind, is de politieke koehandel die met die 75 #mauro‘s bedreven wordt. Het is gewoon te zot voor woorden dat die kinderen het slachtoffer worden voor een lastig politiek beleid.
Nee, het zijn geen vluchtelingen. Ze zijn uitgeprocedeerd. Daarom moeten ze van dit kabinet (en vorige kabinetten het land uit),

MAAR:
We hebben ook het kinderrechtenverdrag wat door NL ondertekent is en waar duidelijk aangegeven staat dat een kind dat opgroeit in een EU-land daar mag blijven. Dat de politiek nooit zin heeft gehad om met deze regels rekening te houden, wil niet zeggen dat die kinderen dat recht NIET hebben.
Als de minister dan vervolgens met droge ogen durft te beweren dat het geen probleem is, omdat:

1 – het de verzorgers vrij staat om met dat kind mee te verhuizen naar zijn thuisland en
2 – het kind in dat thuisland altijd een procedure kan starten om alsnog dat recht te claimen,

dan heeft hij juridisch helemaal gelijk, maar voor mij staat het gelijk aan politieke koehandel. Soms ben ik het geneigd om het kinderhandel te noemen. Zo ga je gewoon niet met kinderen om. Punt uit. Dat verdrag is er juist gekomen om dit soort zaken te vermijden.

Dat de minister het niet leuk vind dat het over individuele gevallen gaat is jammer voor hem. Hij heeft de mogelijkheid om rekening te houden met dat verdrag. De opmerkingen dat hij geen andere keus heeft, is onzinnig.
In het verdrag worden duidelijke termijnen genoemd waardoor een kind recht op verblijf krijgt. Die termijnen zijn in alle tot nu toe genoemde gevallen ruim overschreden. De minister kan dus eenvoudig beslissen dat daar aan voldaan is.
Een rechtszaak die de minister het recht gaf om #mauro het land uit te zetten en in zijn thuisland een uitspraak af te wachten, is op zich een logische. Juridisch klopt dat helemaal. Maar als je op je vingers na kunt tellen dat je over een aantal jaren die zaak zult verliezen, als die ingediend wordt, moet je die weg niet eens willen bewandelen.
In menselijke termen heb je het dan niet meer over RECHT, maar ONRECHT.

(edit: links toegevoegd)
http://vosje62.wordpress.com/2011/11/26/stop-de-politieke-kinderhandel-van-leers/
http://vosje62.wordpress.com/2011/11/21/leers-mauro-studeren/

Stop de Politieke Kinderhandel van Leers!

Minister Leers WIL kennelijk niet begrijpen dat het Kinderrechtenverdrag zeer duidelijk is over wanneer kinderen en studenten recht hebben op verblijf in een land waar ze opgroeien. (Zie: eerder bericht)

Wat Leers nu in de praktijk doet, komt eigenlijk gewoon neer op een nieuwe vorm van Kinderhandel.
De (verzorgers van) kinderen worden nu gedwongen om in actie te komen tegen een beleid DAT IN STRIJD IS met het kinderverdrag. Vervolgens biedt Leers kennelijk allemaal halve toezeggingen, waardoor er een heel ingewikkelde situatie voor die kinderen ontstaat, waar alleen juristen nog uit kunnen komen.

Deze situatie is volgens mij JUIST een van de redenen dat het verdrag nodig was. Namelijk het voorkomen dat kinderen in een juridisch wespennest terecht komen en normaal kunnen opgroeien. Maar daar heeft “Leers” geen boodschap aan. Als iemand het niet met zijn beleid eens is, “kan hij vanuit zijn thuisland (het buitenland) een procedure aanspannen.”
Dat is een heel mooie omschrijving voor over kinderrechten heen walsen, theoretisch helemaal in orde misschien, maar tenminste in strijd met de strekking van het verdrag.

Het meest wrange in het hele verhaal is dat voor (verzorgers van) kinderen die wel de juiste contacten weten te vinden, het kind dus “gewoon” kan opgroeien.

Bij aanvang van dit kabinet heeft minister president Rutte (in een ander verband) laten weten dat dit kabinet waar nodig de grenzen van de (Europese) Wetgeving zou opzoeken. Dit is geen geval meer van de grens van een wet opzoeken, maar daar doelbewust over die grens gaan op zo’n manier dat het praktisch onmogelijk wordt om van het Kinderrechtenverdrag gebruik te kunnen maken.

Ik vind dat je zo niet met kinderen/studenten om kunt gaan. Ik weet dat er allerlei redenen gebruikt worden om aan te tonen dat het geen vluchtelingen zijn, etc. Die kloppen ook, maar doen niets af aan de rechten van die kinderen. Immers: Hun rol in het naar Nederland komen is zeer beperkt. Zij zijn slachtoffer van handelingen van anderen. Of dat nou hun ouders, instanties of wie dan ook zijn. Deze kinderen/studenten daar op afrekenen is onmenselijk.

 

 

Leers heeft kennelijk een heel ander waarheid dan de EU over buitenlandse studenten in de EU.

Volgens de officiële EU website zou Mauro gewoon in NL kunnen blijven, maar kennelijk heeft dit kabinet daar geen boodschap aan.

De EU website is hel duidelijk over de verblijfsrechten van studenten:

“If you have lived legally in another EU country for 5 years continuously – as a student – you automatically acquire the right of permanent residence there. This means that you can stay in the country as long as you want.Your continuity of residence is not affected by:    temporary absences (less than 6 monthsa year)    longer absences for compulsory military service    one absence of 12 consecutive months, for important reasons such as pregnancy and childbirth, serious illness, work, vocational training or a posting to another country.”

http://ec.europa.eu/youreurope/citizens/residence/student/rights-conditions/index_en.htm?profile=0#

Opvallend genoeg zijn deze pagina’s niet in het Nederlands beschikbaar. Wil dat zeggen dat deze tekst niet voor Nederland geldt? Dat lijkt me sterk.

De weigerambtenaar is geen probleem meer! (Update)

Hoe kun je van een niet-meer-bestaand probleem, dat in de praktijk nooit een probleem geweest is, toch nog een probleem maken?

Dat is mijn idee met de in te dienen moties over weigerambtenaren.
Volgens mij heeftt nog nooit een trouwambtenaar geweigerd om iemand te trouwen. Was dat wel zo, dan hadden we dat zeker in de krant vernomen. Sterker nog: wie wil getrouwd worden door iemand die je niet wil trouwen?
De oplossing van het kabinet is zo eenvoudig en praktisch als het maar zijn kan: een ambtenaar kan weigeren als er een alternatief (collega) is.

Om dan alsnog een motie in te dienen die elke ambtenaar verplicht, schiet je alle doelen voorbij. Er is dan geen ruimte meer voor een ambtenaar die liever homo’s, moslims, gereformeerden, of wat voor minderheid wil trouwen en een of andere minderheid niet wil trouwen.

Zijn PVV en Groen Links zo dogmatisch dat die ruimte er niet meer is?

update:

Naar aanleiding van reacties op twitter even het volgende:

De focus ligt nu heel erg op homo-weigeraars. Maar ik ken uit mijn verleden voorbeelden, waarbij een ambtenaar om zeer persoonlijke reden een nichtje van mij niet kon helpen. Zij kon prima door een ander geholpen worden en alsdus geschiede.
Naast de ‘grote-weigerredenen’ kunnen er zeer persoonlijke redenen zijn. Waarom zou je dit soort zaken onnodig ingewikkeld maken?

Om het met een buurtsuper te vergelijken: als ik met een cassiere niet door een deur kan, is het toch geen probleem om door een ander geholpen te worden?
Die cassiere hoeft mij ook niet te willen helpen, tenzij zij de enige in de winkel is. Ik zou het niet anders willen.

Reactie op: De democratie als symbool van de rechtsstaat

Arikel: De monarchie als symbool van de rechtsstaat.

Reactie:
Zowel de inhoud van ‘democratie’ als ‘monarchie’ zijn onderhevig aan ontwikkelingen in de loop de tijd. Met vlagen zullen die 2 per definitie botsen.
De democratie, vertegenwoordigd door met name het parlement, heeft heeft een steeds kortere horizon, als het gaat om beslissingen. De regering heeft een horizon van 4 jaar.

De horizon van Nederland is veel langer. Van generatie op generatie willen we dit land behouden.
Daar komt ook de monarchie om de hoek kijken. Het koningshuis heeft hetzelfde belang. Dat gaat ook over van generatie op generatie.

De strijd tussen de monarchie en de democratie is een van lange en korte termijn.
Dat is goed terug te vinden in discussies na de verkiezingen.
De koning heeft eigenlijk altijd de meeste ervaring, is levenslang opgeleid voor die functie en heeft vrijwel elke keer te maken met politici met minder ervaring en de wil om binnen 4 jaar te scoren.

In wezen heeft ‘Nederland’ geen boodschap aan die 4 jaar. 4 jaar is voor NL een fractie van haar bestaan. de monarchie vertegenwoordigt de lange termijn. Het is dus in het belang van NL dat de koning na de verkiezingen macht heeft om het langetermijnbelang in de gaten te houden.
Dit soort zaken zijn veel moeilijker te realiseren met een president. Ook al wordt deze niet direct gekozen. Een president zal nooit zo’n constante factor kunnen zijn.
Tegenwoordig is heel veel rond de formatie openbaar, of wordt achteraf openbaar. Dat staat garant voor een zekere controle over de gang van zaken. Totale openheid zal er nooit kunnen komen. Het is immers een schaakspel tussen de belanghebbenden.
Daarmee komen we op op de schijnbare en werkelijke macht. Formeel ligt heel veel macht tijdens de formatie bij de koning. Is het niet direct, dan is het wel indirect.
Maar… Deze macht wordt beperkt door de mogelijkheid van het parlement om een eind aan die macht van de koning te maken.
Die parlementaire mogelijkheid is heel slim voorzien van een vertragingsmechanisme, om fouten te voorkomen.

Beperken van de macht van de koning verstoort dus de verhouding tussen het landsbelang (lange termijn) en het politieke belang (korte termijn).

De macht van de koning

Naar aanleiding van een artikel in NU.NL (Driekwart Nederland steunt monarchie: http://op.nu.nl/npvsSN) de volgende reactie:

De steun grote steun van Nederland aan het koningschap is terecht.
Daarbij vergeten veel mensen dat het huidige koningschap al lang niet meer te vergelijken is met het koningschap van 50 jaar geleden.
Kritiek vanuit de politiek op het ‘ondemocratische gehalte’ van het koningschap vergeten dat het koningschap in feite door de politiek gegijzeld wordt. Ze bestaat bij de gratie van het gedogen van het parlement.
Dat geeft het koningschap een groot voordeel boven andere (gekozen) vormen van leiderschap.
De huidige ‘macht’ van de koning is redelijk transparant. Transparantie zal in een andere vorm niet verder toenemen, terwijl op momenten dat de ‘macht’ nodig is (in een politieke crisis) deze macht zal ontbreken.
Juist door de levenslange gijzeling van het koningshuis, zal het koningschap in deze vorm garant staan voor continuiteit van onze staatsvorm.
Andere vormen van leiderschap op dit nivo hebben nog geen fractie van de ervaring die hiervoor nodig is.

Uiteraard wil de politiek regelmatig de macht van de koning inperken. De koning kan ‘lastig’ zijn na de verkiezingen, maar daar dat in andere vormen alleen maar erger wordt, is afschaffing of inperking van de macht alleen maar nadelig.

VVD en CDA met huid en haar opgegeten door PVV (door Bas Jacobs)

Dat CDA en VVD behoorlijk hebben ingeleverd om tot een “meerderheids” kabinet te komen wordt steeds duidelijker. In onderstaande blog van Bas Jacobs wordt pas schrikbarend duidelijk wat CDA en VVD hebben ingeleverd. Hij vergelijkt 2 belangrijke verkiezings-items: begroting en werkgelegenheid op basis van de doorgerekende gegevens van het CPB.

Nadat ik dit gelezen had, bleef bij mij de vraag hangen:

Wat bedoelde Rutte nou eigenlijk met die opmerking dat ‘rechts Nederland’ zo blij zou zijn met zijn kabinet? In de cijfers zie ik niets terug waar ‘rechts Nederland’ blij van kan worden.

Vandaag hebben CDA’ers Koppejan en Ferrier de weg geplaveid voor regering Rutte. Het gaat er dus toch van komen. Voor de gein heb ik een paar plaatjes gemaakt waaruit blijkt hoezeer de VVD en het CDA zich hebben uitgeleverd aan de PVV. De cijfers komen uit de doorrekeningen van het CPB van de verkiezingsprogramma’s en het regeerakkoord. Kijk en huiver: In deze grafiek staan de bezuinigingen, de belastingverzwaringen, de verbetering in het begroti … Read More

via Politieke Economie van de Verkiezingen 2010 – Bas Jacobs

Wat politici je niet willen vertellen:

Iedereen verspreekt zich wel eens. Voor het twitter-tijdperk was dat niet zo erg. Slechts een heel enkele keer praatte een politicus in een microfoon die openstond zonder dat ze het doorhadden. Citaten in de media kon je altijd afdoen met: “Zo heb ik dat niet gezegd”, of “het is uit zijn verband gerukt”.

Bij twitter gaat die vlieger niet op. Getwitterd is getwitterd. Je kunt zoń bericht wel wissen, maar dan vindt je het terug op: http://www.politwoops.nl/

Verwijderde tweets van politici

Wel zo handig dus… Alle berichten die een politicus de moeite van het wissen waard vindt, staan netjes op een rijtje…

Kan het PVC-kabinet Colijn V verslaan?

Minderheids-kabinetten hebben we niet veel gehad. Voor de laatste poging moeten we heel wat jaartjes terug.

Op 25 juli 1939 kwam het kabinet Colijn V tot stand. Twee dagen later, op 27 juli 1939, was het kabinet al demissionair.

Zie:

• http://nl.wikipedia.org/wiki/Kabinet-Colijn_V
• http://www.parlement.com/9291000/modulesf/g5lmh4pu
• http://geschiedenis.vpro.nl/programmas/3299530/afleveringen/8049532/items/9002364/

Lubbers Informatie-ronde: Schaken op hoog nivo.

PVV en VVD juichen, het CDA splijt in 2en. PvdA, SP, GL en de rest huilt met de wolven mee.
De media heeft haar handen vol om alle meningen te verzamelen en heeft geen idee wat er eigenlijk aan de hand is. Lubbers zou zich niet aan zijn opdracht houden…

Het lijkt wel of iedereen even vergeet dat politiek, en zeker een formatie, een schaakspel is.

• Wat is de opdracht van elke formateur: partijen samen brengen om tot een regering te komen.
• Wat kreeg Lubbers mee: Probeer een meerderheidskabinet te formeren.

Lubbers slaat met zijn insteek 2 vliegen in een klap:

• Een (minderheids) PVC-kabinet is een laatste optie. Een minderheids-kabinet is niet ideaal, maar beter dan geen kabinet.
• De dreiging van een PVC-kabinet dwingt de andere partijen tot samenwerking.

De ego’s van partijleiders en voortzetten van de verkiezings-retoriek maakten het vormen van een kabinet met meerdere partijen heel moeilijk. Waar andere informateurs die ego’s om de tafel zette, liet Lubbers de ego’s lekker zwemmen. En gelijk heeft hij. Die heren zijn slim genoeg om tot een oplossing te komen. Als ze maar willen!
De PVC-partijen wilden wel, dus liet Lubbers ze hun gang gaan. Hij gaf ze geen opdracht. Cohen en de anderen kregen ook geen opdracht mee. Logisch… het zijn geen school-kinderen, maar ontwikkelde mensen, met eigen verantwoordelijkheid. De uitslag van de PVC-gesprekken maakt eigenlijk niet uit. In het ene geval kwamen ze er niet uit en was het definitief uitgesloten. In het andere geval zou de dreiging van een te vormen PVC-kabinet groter worden. Dat laatste werkt. Nu de dreiging serieus wordt, worden Cohen, Roemer en de rest wakker. Als ze willen regeren, zullen ze aan de slag moeten!
De kans is groot dat hiermee Lubbers helemaal aan zijn opdracht kan voldoen want nu willen de paarse partijen resultaat bereiken, los van de ego’s die eerder een oplossing in de weg stonden. Lukt dat niet en kan er geen meerderheids-kabinet gevormd worden, dan heeft Lubbers een alternatief klaar liggen (het PVC-kabinet).

Voor Lubbers is het maar goed dat de media tegenwoordig alleen nog maar achter de waan van de dag aanloopt. Zonder die hulp was het Lubbers niet gelukt. (Ik verwacht dat Lubbers die rol van de media wel ingecalculeerd heeft. Als geen ander is hij door de wol geverfd.