Orthomoleculaire behandeling voor mensen met psychische aandoeningen.
28 juni 2010 Een reactie plaatsen
Een tijdje terug schreef ik mijn eerstre artikel ‘Aan mijn behandelaar’.
Het was de bedoeling dat het een serie zou worden over mijn ervaringen met mijn medicatie voor ADHD. Ik geloof dat ik mag concluderen dat het niet zo’n succes geweest is. Nu komt pas een tweede stuk. Over de afgelopen tijd kan ik vrij makkelijk zijn. Normaal ben ik best wel een beetje chaotisch. Dat zal ik nooit ontkennen, maar de medicatie maakte het er niet beter op. Vandaag dus eigenlijk niet een stukje aan mijn behandelaar, maar even een verslag (van een deel) van het gesprek.
Een paar weken terug was ik gestopt met de Retalin. Het werkte niet; ik werd er gek van. Toen besloten we om toch maar op Concerta over te stappen, ondanks de bijbetaling die ik moest doen. Dit gesprek was eigenlijk nog veel korter.
Voor mij werkte het alsof er een paard achter mijn wagen werd gespannen. Het beest duwde rustig verder, terwijl het me niet lukte om de wagen de juiste richting op te draaien of te stoppen, als ik even rust moest hebben.
Nu werd ook duidelijk waar het hoe het de afgelopen tijd verlopen is en hoe het misging:
Ik begon in eerste instantie met Concerta. (Entousiast als ik was, werkte het natuurlijk als een trein, want ik kon me ook beter concentreren.)
Na een maar weken/maand kreeg ik ‘s middags last van een terugval. (geen energie meer/moe) Dat werd opgelost door ‘s middags een extra Ritalin erbij te slikken. Toen de dosis verhoogd zou worden naar 72mg Concerta, werd mij dat te duur om bij te betalen en ging ik over op Ritalin. Dat werkte bij mij 3,5 uur en kon ik doorslikken tot rond het avondeten, waarna ik dan instortte, maar dat was niet erg.
Uiteindelijk liep ik de hele dag op mijn tandvlees. Ik wilde meer dan ik op een dag kon. Zag wel de hele tijd wat ik eerder ‘vergeten’ had, of wat niet af was. Het resultaat was een steeds grotere puinhoop en een visuele cirkel.
Nou… tja… wat nu…??
Nu even gewoon niets dus… In ieder geval is dat in mijn hoofd even een stuk rustiger. De chaos zal er in elk geval niet groter van worden. Dat is een groot voordeel.
Eerst maar eens even zelf kijken wat er aan alternatieven zijn… Ik had al eerder iets gelezen over vitamine B3. Mijn behandelaar wist er niets van. Volgens mij was het een onderzoek uit pfff… jaren 70-80 (Het was 1979. Ik had het gelezen op: http://www.hersenstorm.com/)
Na even zoeken kwam ik dit tegen:
// <![CDATA[
var docstoc_docid="2984346";var docstoc_title="Orthomoleculaire behandeling voor mensen met psychische aandoeningen februari december A";Orthomoleculaire behandeling voor mensen met psychische aandoeningen februari december A -
[docstoc docId="2984346" mId="379392" width="670" height="550" slideMode="false" showRelatedDocs="true" showOtherDocs="true" allowdownload="true" url="http://www.docstoc.com/docs/2984346/Orthomoleculaire-behandeling-voor-mensen-met-psychische-aandoeningen-februari-december-A"]Orthomoleculaire behandeling voor mensen met psychische aandoeningen februari december A[/docstoc]
Ik heb het even kort doorgelezen. Het is een heel verhaal. Een beetje aan het eind komt ook ADD en ADHD aan de orde.
Ik ga het eerst even rustig doorlezen. (en laat het mn vriendin even lezen om te zien of ik niet wat essentieels heb overgeslagen) Daarna kom ik op het artikel terug.
Andere links over Vitamine B3: (nog niet gelezen)
- http://www.autisme-asperger.com/vitamine-b6-veiligheidskwestie/
- http://www.bbbautism.com/dan_woody_mcginnis.htm
// ]]>